پس اگر ما در واجبات و سنن ، شيعيان امامانمان ( ع ) هستيم و سيرت آن بزرگواران را چه گوارا و چه ناگوار ، دنبال مىكنيم ، بجاست در مقاومت بر محنت‌ها و اندوه‌ها نيز ، راهشان را پىگيريم . بيان ستم‌هايى كه نسبت به آل محمّد ( ص ) رفته است ميراث خاتونمان ، حضرت فاطمه - درود خدا بر او و آلش باد - در روز سقيفه 1 غضب شد . و امير المؤمنين ( ع ) از خلافت به دور افتاد . امام حسن ( ع ) نهانى مسموم شد و برادرش امام حسين ( ع ) آشكارا به شهادت رسيد . سر زيد بن على 2 در ميدان نبرد از تن جدا شد و پيكرش در كناسه 3 به دار آويخته گرديد . دو فرزند عبد اللّه بن حسن ، محمّد 4 و ابراهيم 5 به دست عيسى بن موسى عبّاسى به شهادت رسيدند . موسى بن جعفر ( امام كاظم ( ع ) در زندان ، به شهادت رسيد و على بن موسى ( امام رضا ( ع ) به دست مأمون 6 مسموم شد . ادريس 7 از معركه‌ى فخ 8 گريخت و در حال تنهايى روى به ديار اندلس 9 نهاد و عيسى بن زيد 10 ، تنهاى آواره بمرد . يحيى بن عبد اللّه 11 ، بعد از مؤكّدترين امان و اطمينان و تعهّد و ضمان ، به شهادت رسيد . اين‌همه جز آن كارهاست كه يعقوب ليث ، 12 با علويان طبرستان 13 كرد و غير از شهادت محمّد بن زيد 14 و حسن بن قاسم 15 داعى ، به دست سامانيان 16 است . و نيز جز آن كارهايى است كه ابو ساج 17 با علويان مدينه كرد ، و آن‌ها را بدون پوشش و پاكش از حجاز 18 به سامرّاء 19 آورد . و اين كار ، بعد از قتل ابن عمر بن على 20 به دست قتيبة بن مسلم باهلى 21 بود ، آنگاه كه او را به جرم پدرانش مؤاخذه مىكرد و او از بيم جان ، خود را پنهان مىداشت ، تا بتواند از زندگى خود دفاع كند و از مرگ خود پيش‌گيرى نمايد . و باز اين نه چون كار حسين بن اسماعيل مصعبى 22 است كه با يحيى بن عمر زيدى 23 كرد . و نه چون آنست كه مزاحم بن خاقان 24 با عموم علويان كوفه انجام داد . همين كافى است كه بدانيد در قلمرو اسلام ، شهرى نيست مگر در آن شهيدى مظلوم از آل ابى طالب در آن به خون خود در غلطيده و در قتل او اموى و عبّاسى ، شركت نموده و